Λιμπερταριανισμός

Κάθε ποινή έχει δύο μέρη:   Την αποζημίωση του θύματος που αξίζει στο θύμα, και  την τιμωρία του θύτη που την αξίζει στον θύτη. Εδώ αναφερόμαστε στο δεύτερο κομμάτι, που επιβαρύνει τον θύτη πέρα απ' την αποζημίωση του θύματος. Σκοπός Στην Φιλοσοφία, έχουν προταθεί τρεις βασικές απόψεις για τον σκοπό της τιμωρίας:  Η αποτροπή (deterrence) μελλοντικών εγκλημάτων,  η αναμόρφωση (rehabilitation) του εγκληματία,  η αντεκδίκηση (retribution). Ο Ρόθμπαρντ έχει γράψει ότι στον λιμπερταριανισμό η τιμωρία είναι retributive (αντεκδικητική), και κατακρίνει τις άλλες δύο απόψεις. Retribution remains as our only just and viable theory of punishment[...]. The barbaric turns out to be the just while the "modern" and the "humanitarian" (αναφέρεται στην αποτροπή και την αναμόρφωση) turn out to be grotesque parodies of justice. Το επιχείρημα του Ρόθμπαρντ κατά της αποτροπής είναι ένα γνωστό επιχείρημα που δεν το επινόησε ο ίδιος:  Aν σκοπός είναι  μόνο  η ...

Διαβάζουμε την ιστορία του Stefan Guericke, του Γερμανού διδάκτορα αρχαιολογίας που έγινε ο μεγαλύτερος αρχαιοκάπηλος μη-πρωθυπουργός της σύγχρονης ιστορίας. Καταδικάστηκε επανειλημμένως για  λαθρεμπόριο αρχαιοτήτων “ανεκτίμητης αξίας”. Ανεκτίμητης; Το "ανεκτίμητης αξίας" χρειάζεται εξήγηση. Πρώτον, αξία για ποιον;  Το κάθε πράγμα έχει άλλη αξία για τον καθένα.  Το μόνο αντικειμενικό που ξέρουμε για την αξία ενός πράγματος είναι ότι κάποιος το αγόρασε για ένα ποσόν, άρα γι' αυτόν είχε μεγαλύτερη αξία από αυτό το ποσόν, ενώ γι' αυτόν που το πούλησε είχε μικρότερη αξία. Δεύτερον, α ν πας ένα εύρημα "ανεκτίμητης αξίας" σ' έναν έμπειρο αρχαιοκάπηλο ή στον οίκο Κρίστι, μια χαρά θα εκτιμήσουν πόσα πιάνει. Όποιος εμπορεύεται τέτοια πράγματα συχνά, έχει μάθει να κάνει πρόβλεψη. Όταν πουληθεί, θα γνωρίζουμε πλέον όλοι (αντικειμενικά) ότι για κάποιον άξιζε (υποκειμενικά) περισσότερο από κάποιο ποσό. Αυτό θα ληφθεί υπόψιν για να ανανεώσουμε την εκτίμηση της...

Ο μύθος που συζητούμε εδώ είναι ότι όποιος είναι λιμπερταριανός, επειδή είναι ηθικός ατομιστής και συνήθως αναρχικός, είναι αντικοινωνικός, απροσάρμoστος, ασυμβίβαστος, σολιψιστής, κλπ. Φιλοσοφίες Ο ηθικός ατομισμός (moral individualism) αναγνωρίζει το άτομο ως φορέα αξιών, ηθικών αποφάσεων, δικαιωμάτων και ευθυνών.  Δεν λέει ότι ο άνθρωπος δεν χρειάζεται παρέα.  Τα δικαιώματα, άλλωστε, τα θέλουμε για να οριοθετούμε τις συναναστροφές  μας.  Ο Ροβινσώνας Κρούσος, πριν την εμφάνιση του Παρασκευά, δεν είχε ανάγκη ούτε δικαιώματα ούτε ατομισμό.  Το ότι μιλάμε για θεωρία δικαίου, από μόνο του, δείχνει ότι δεν απευθυνόμαστε σε Ροβινσώνες. Ο ηθικός εγωισμός (moral egoism) λέει κάτι διαφορετικό που  δεν  είναι μέρος του λιμπερταριανισμού.  Λέει ότι  οφείλεις να κάνεις αυτό που σε συμφέρει. Μα ο λιμπ/σμός δεν απαγορεύει να βλάψεις τον εαυτό σου.  Δικός σου είσαι, ό,τι θες σε κάνεις. Πραξεολογία Άλλωστε, δεν είναι καθόλου εύκολο να βλάψεις ...